Nie lubię marnowania okazji. Nie, nie tych w hipermarketach, gdzie niejednokrotnie mają fikcyjny charakter. Fikcyjny dla klienta. Faktyczny dla firmy, bo iluś ludzi na widok „okazji” jednak się skusi, choć dwa dni temu ten sam towar można było w tym samym sklepie kupić taniej. Nie lubię marnowania okazji w życiu. A zwłaszcza takich...
W pewnym towarzystwie doszło do bardzo nieprzyjemnego incydentu. Gdy wśród ogólnych śmiechów i chichów zapytano bawiące się w pobliżu kilkulatki o to, kim chciałyby w przyszłości zostać, Wojtuś udzielił odpowiedzi, która popsuła atmosferę, wywołała konsternację, a nawet skłoniła niektórych do w miarę głębokich przemyśleń i prób rewizji życia. Bo gdy inne dzieci chciałby być...
- Ma facet w stu procentach rację! Trzeba być wyjątkowo ograniczonym, żeby uwierzyć w tę wersję. Nagle, po tylu latach miałoby się okazać, że to była przypadkowa śmierć? Bzdura! - Ani się na tym znasz, ani masz wystarczającą wiedzę, a wypowiadasz się, jak jakiś niepodważalny autorytet. Puknij ty się w głowę. Znowu gdzieś...
Notateczka w sumie niewielka. „Wielkim wyzwaniem dla Kościoła jest dziś nie tyle nauczenie się korzystania z Internetu w ewangelizacji, ile przeżywanie i przemyślenie wiary w epoce cyfrowej – uważa redaktor naczelny „La Civilta cattolica”, włoski jezuita, o. Antonio Spadaro” – przeczytałem. Zastrzygłem uszami. Też uważam, że Internet to coś więcej, niż tylko narzędzie, którym...
- Jak to jest, że ktoś inny zrobił coś złego, a mnie jest wstyd? - A jemu? - Komu? - Temu, co zrobił coś złego, jemu jest wstyd? - Nie wiem. - Bo gdyby mu nie było wstyd, to twój wstyd mógłby pełnić rolę zastępczą. Ale skoro nie wiesz… - Mówiłem, że nie wiem....
To nie jest tak, że każdemu od razu mam coś do powiedzenia. Żeby mieć człowiekowi naprawdę coś do powiedzenia, aby stał się adresatem mojego przekazu, musi zaistnieć między nami pewien rodzaj wspólnoty. Nie chodzi o znajomość. Może się nie znać i mieć sobie wiele do powiedzenia, ale też możemy się znać jak dwa kubki...
Najnowsze komentarze